Wednesday, February 9, 2011

Terkenang-kenang

"Deeemi cintaku padamu,
Ku korbankan jiwa dan raga,
Walau pun harus ku telan,
Lautan baraaaaaaaaaaaa,
Buuuulan madu di awan biiiiruuu,"

"Ahmad Nizar," tiba-tiba nyanyian Ahmad Nizar diganggu.
"Cepat salin apa yang cikgu tulis atas papan hitam ni, pantang cikgu senyap, awak mulalah bising,"

Begitulah perangai Ahmad Nizar masa aku darjah 6 dulu, peminat Search No. 1.

Paling susah nak lupa kisah kelakar dalam English class.

"Ahmad Nizar, baca paragraph ni," teacher mengarah.

"I go to school by bus," tak semena-mena,  habis satu kelas gelak.

Jika dilihat dari sudut pembacaan, memang betul bunyinya.
Cuba lihat dari sudut pendengaran, hahaha, bas dibaca sebagai B-U-S (aka bunyinya bush without the letter "h"), lawak sungguh kawan aku ni.
Tak sangka pulak rupa2nya, ada Scottish yang sebut bas tu bus hahaha (aku tau pasal ni pun selepas 12 tahun insiden ni berlaku, Ahmad Nizar memang genius rupanya).

Ahmad Nizar memang naturally suka buat lawak secara tak sengaja.
Ada lagi satu lawak yang sentiasa terpahat dalam ingatan, terjadi masa English class jugak.
Baru aku perasan yang teacher memang suka Ahmad Nizar baca petikan masa dia mengajar.
Mungkin teacher jugak nak tengok lawak apa lagi Ahmad Nizar nak buat.

"The rock is so huge," dan kami buat kesekian kalinya gelak beramai-ramai.

Huge dibaca sebagai HU dan GE.  Tapi yang paling mahal tentulah muka selamba, ada aku kesah si Ahmad Nizar.

2 comments: